Hinata x Naruto - Oferta nie do odrzucenia


Naruto i Hinata - Oferta nie odrzucenia. Specjalna dedykacja dla Eli. "Kotecka-chan" Jeśli to czytasz to obowiązkowo skomentuj! Czy się podoba :3 

 

Mężczyzna usłyszał krótki, lecz regularny stukot szpilek o marmurową posadzkę. Siedział nieruchomo na krześle odchylony do tyłu, zrelaksowany, w bezruchu z myślami zatopionymi w przyjemnych pozytywnych wspomnieniach. Wiedział, że w końcu przyszła i był trochę zirytowany tym, że kazała mu tak długo czekać. W jego głowie widniał obraz kobiety. Pięknej kobiety, pełnej klasy, emanującej urokiem, kobiecością i niegrzecznym sex-appealem. 



W wyobraźni widział jej kształtne uda opięte błyszczącymi rajstopami, napinające się zmysłowo mięśnie, gdy siadała na fotelu. Pomalowane na czerwono paznokcie błyskające pożądliwą czerwienią w jego stronę. Przykuwały uwagę do poręczy, gdy siedziała na krześle za biurkiem. Wielkie unoszące się w rytm oddechu piersi kusiły oczy wołając o jego uwagę. Hipnotyczny spokojny głos z nutka niegrzecznego wyuzdania instalował się w jaźni mężczyzny i odbijał ciepłym, przyjemnym echem w jego głowie nie chcąc za nic zniknąć. Wiedział ze się jej podoba. Był w jej typie. Jego magnetycznie błękitne oczy, uśmiech złego chłopca, sposób mówienia i fakt, że potrafił ignorować jej wyzywający ubiór i urodę podczas jej subtelnie prowokujących sygnałów. Te zachowania robiły na kobiecie przyzwyczajonej do męskiej adoracji wrażenie, do którego, sama przed sobą nie bała się przyznać. Ubrany w szarą marynarkę zawieszoną na ramionach, czarną koszulę i czerwony krawat siedział spokojnie wsłuchując się w kroki i uśmiechał pod nosem...



– Znowu się spotykamy Hina-chan - powiedział do siebie w duchu.



Pomimo konwersacji na tematy zawodowe, zawsze dało się wyczuć nutkę erotyzmu w ich rozmowach.



– Panie Uzumaki czy mogę prosić o nacisk na szczegóły w ofercie ?? – patrzyła mu prosto w oczy, wolno wymawiając słowa.



– Hina obiecuję, że każdemu szczegółowi poświęcę odpowiednią ilość uwagi. Ale obawiam się, że może to być dla Pani za dużo – zripostował podtrzymując kontakt wzrokowy i uśmiechając się do Niej.



Dźwięk otwieranych drzwi wyrwały go z przyjemnego wspomnienia i nakazały podróż do teraźniejszości.




- Wyjątkowo długo kazała mi pani dzisiaj czekać – powiedział i uśmiechnął się sam do siebie.



Nigdy nie wstawał na jej powitanie. Nigdy nie całował jej w rękę. Drażniło ją to, a on doskonale o tym wiedział. Ale drażniło w przyjemny sposób. Jego nie mogła sobie podporządkować. W pewien dziwny sposób był dla niej wyzywający.


– Witam cię Hina – odwrócił powoli głowę. Jej skóra pokryta była złocistą opalenizną, ciemne włosy miała rozpuszczone w eleganckim nieładzie. Jasne oczy i bezpośrednie spojrzenie pokazywały jej pewność siebie, ale również kipiały dzikością. Wydatne usta przyozdobione ciemnoczerwoną szminką przyciągały uwagę. Koszula rozpięta o jeden guzik za dużo, opinała jej piersi ściśnięte płytkim biustonoszem. Odpowiednio dobrana krótka mini i czarne błyszczące pończochy... Jej nogi były idealnie kształtne. Wysokie szpilki podkreślały krągłość i umięśnienie jej ud i idealne łydki. Z fotela, na którym siedział widział doskonale jej kształty. Krągłe, wydatne piękne biodra idealnej rodzicielki.




- Nosi pani czasem spodnie ?? – uśmiechnął się mężczyzna. Wiedział, że przy niej może sobie pozwolić na śmiałe pytanie.
- Przepraszam, że kazałam panu czekać panie Uzumaki – odezwała się i niespiesznie przeszła od wejścia do biurka pozwalając przy tym aby nasycił oczy jej widokiem.



Usiadła powoli. Założyła nogę na nogę a jej dłonie spoczęły na poręczach od fotela



– Cóż pana do mnie sprowadza?? – zapytała unosząc brew.
- Mam dla pani propozycje nie do odrzucenia –powiedział mężczyzna wolno, uśmiechając się i cały czas podtrzymując kontakt wzrokowy.
-Jak zawsze panie Uzumaki. Atrakcyjność pana propozycji nigdy nie schodzi poniżej bardzo przyzwoitego poziomu - podkreśliła te słowa delikatnym uśmiechem.
- Hina, zawsze trzymam poziom. – powiedział pewnym siebie tonem.

- Czy to nie mile i fascynujące jak druga strona pamięta o wszystkim. Może się pani skupić na tym, aby czerpać dużo przyjemności ze swojej pracy. Szkoda ze tak rzadko potrafimy spotkać ludzi, którzy idealnie pasują a nawet przerastają nasze oczekiwania. Osobiście uważam, że to fascynujące, kiedy z kimś nadajesz na tej samej płaszczyźnie. jeśli potrafi się współpracować... efekt może być obezwładniający – dodał powoli stopniowo zwalniając i zniżając głos.
- Panie Uzumaki, uważam, że jest pan wyjątkowym człowiekiem. Nie tylko posiada pan wysokie umiejętności, ale równie wysoka jest pana siła perswazji – kobieta podniosła dłoń i niby od niechcenia pobawiła się włosami.
-Szkoda tylko, że przez swoje wymagania rzadko spotykam osoby które mnie zadowalają – zripostował.
- Panie Uzumaki, może szuka pan w niewłaściwym miejscu – powiedziała kobieta lekko zarumieniona (drugi raz się zarumieniła, odkąd się znamy).
- Też pani pomyślała, że mógłbym tutaj pracować ??? - zapytał z szelmowskim uśmiechem …. Lubił te ich rozmowy pełne podtekstów z gęstą atmosferą… właśnie tak powinny wyglądać wszystkie rozmowy biznesowe... myślał sobie w duchu.
- Uważa pan, że przydałby się mi pan?? - spytała.
- Oczywiście! Jestem człowiekiem zdecydowanym, stawiającym sobie ambitne cele, wyciągającym rękę po to czego chcę i zdobywającym to. Nie szczędząc innym przygód i silnych wrażeń po drodze do celu - mówiąc to przygryzł sobie zmysłowo wargę.. Widział niegrzeczne zaciekawienie na jej twarzy, na ten gest, ale kobieta trwała w bezruchu jakby pogrążona w hipnotycznym transie.




Lubiła jak mówił... sprawiał wrażenie osoby mocno wierzącej w siebie i w to co mówi. Był naturalny. Sama dziwiła się, że się jej opiera... Wyprowadzało to kobietę z równowagi. Zupełnie nie potrafiła wyjść w rozmowie z nim na osobę dominującą


- Proszę przejrzeć moją ofertę – powiedział ( w końcu nie ma się co śpieszyć) - przez ok. 30 minut rozmowa dotyczyła skomplikowanych technologii – Hina w okularach wyglądała na typowy przykład gorącej nauczycielki, do której, wzdychają wszyscy uczniowie.



 Mężczyzna mówił spokojnie co jakiś czas nachylając się w momencie, w którym, ona się nachylała i odchylając, gdy ona się odchylała. Pomimo, iż rozmawiali o pracy mocno trzymał z nią kontakt wzrokowy, słowa oboje wypowiadali powoli… a atmosfera w gabinecie przesycona była erotyzmem. W miejscu zakazanym zaczęła się gra zmysłów przy której, codzienne nudne czynności nabierają innego wymiaru … Gdy skończyli wstali oboje.


- A tak swoja drogą. Panie Uzumaki co chciałby pan robić?? Zapytała Hina opierając się o biurko.
Mężczyzna uśmiechnął się figlarnie, a oczy mu zaszkliły – Zacząłbym od urządzenia naszego wspólnego gabinetu - odpowiedział i przygryzł wargę w dokładnie taki sam sposób jak pól godziny wcześniej.
- Panie Uzumaki myśli pan, że to dobrze by wpłynęło na atmosferę pracy między nami?? Na dłuższa metę bywam wymagająca oraz niezbyt miła. - powiedziała uśmiechając się i niby przypadkiem sięgając palcem do swoich włosów i zaplatając kosmyk wokół jednego z palców.
- Hina, informuję, że praca ze mną również stanowiła by dla Pani nie lada wyzwanie. Zawodowo jestem bardzo stanowczy. deleguje zadania i oczekuje zaangażowania w ich realizacje. Czy potrafi pani poświęcić się temu co pani robi, bez reszty?? Pokazać swoje zainteresowanie wtopić w to swoja pasje i zaangażować zmysły, i wszelkie umysłowe i cielesne siły ?? – pytał przechadzając się po gabinecie i zatrzymując przy drzwiach.
-Panie Uzumaki wiele osiągnęłam i nie można mi zarzucić braku pracowitości i zaangażowania - Odpowiedziała figlarnie kobieta.



Uśmiech zniknął z jej twarzy i wymalowana została ona czystym erotycznym pragnieniem. Była gotowa. Ale stała w bezruchu. Kobieta czuła się mocno podniecona. Oddychała głęboko, ale ciężko. W brzuchu czuła przyjemne mrowienie. Delikatnie zsunęła swoje uda aby zacisnąć gorąco rodzące się w jej brzuchu. Przyjemna kula złotego ciepła, która emanowała i nie mogła nad nią zapanować. Patrzyła na Niego. Przygryzła wargę. Wiedziała, że on wie. Wiedziała, że widzi doskonale co się z nią dzieje.
Mężczyzna podszedł do drzwi gabinetu, przekręcił zamek w drzwiach – odwrócił się, uniósł powoli podbródek i utkwił swoje oczy w spojrzeniu kobiety patrząc na nie drapieżnym wzrokiem …


- Panie Uzumaki, ten ruch … jest wysoce niestosowny – powiedziała kobieta cichym głosem.
- Tylko jeśli nas złapią, pani Hinato – mówił mężczyzna zbliżając się powoli do Niej.



Już się nie uśmiechał, tylko mocno niemal, bezczelnie zmierzył ją wzrokiem i oblizał się po wargach.
Podszedł do Niej zdecydowanie i złapał ją za podbródek. Wyciągnął kciuka i położył na jej wargach. Patrzył jej przenikliwie w oczy i jeździł kciukiem po jej wargach



– Tylko jeśli nas złapią – powtórzył zmysłowym szeptem.
- Ale nikt nas nie złapie. Bo będziemy cichutko jak myszy prawda?? A Pani zachowa się grzecznie i nie będzie stawiać żadnego oporu. czy mam racje?? – mówiąc ostatnie słowa zmienił ton, zabrzmiało groźnie i bardzo stanowczo.



Mocno spojrzał jej w oczy…. Spuściła wzrok w dół. Po raz pierwszy, odkąd się spotkali, uległa mu.
Mężczyzna złapał ją za włosy i podciągnął jej twarz do góry



– Pani Hinato, traktuje to jako tak – Powiedział wolno ale bardzo stanowczo.


Czuła zapach jego wody kolońskiej. Ich twarze znalazły się blisko siebie. Między nimi panowała niewidzialna chemiczna wibracja. Ukrywała pod logicznym umysłem swoje prawdziwe emocje. Nie mogła ich pokazać. Ciągle to sobie wmawiała musiała. nie chciała ale musiała. Mężczyzna wpił się w jej usta z siłą dzikiego lwa. Poczuła jego silny gruby język mocno pracujący i zwiedzający zakamarki jej ust. Całował ja dominująco i namiętnie. Była pod wrażeniem siły jego pożądania. Jego namiętność przechodziła na nią. Gdzieś na głębokości jej umysłu przedzierał się do niej krzyk. Odległy słyszany jak przez mgłę. To do głosu dochodziło pragnienie poczucia rozkoszy, oddania się temu silnemu mężczyźnie. Bycia gotową na wszystko. Mężczyzna opuścił swoje dłonie złapał kobietę za uda i pojechał dłońmi w górę. Mężczyzna poczuł jej ciepła skórę pod palcami poniżej pośladków. Oderwał swoje usta.


– Pończochy!!! – Powiedział bardzo powoli dyszącym głosem i z iskrzącymi oczami.

– Bardzo pożądane odzienie, pani Hinato - dodał uśmiechając się lubieżnie.
– To rodzi wiele możliwości – uśmiechnął się podciągnął jej mini do góry i mocno uderzył w jej krągłe pośladki. Niemal natychmiastowo po tym, zaciskając na nich swoje dłonie

– Bardzo ciekawe możliwości.
MMMM — zamruczał jej do ucha.



Znowu mocno ją całował



- Pani Hinato - wyszeptał.


Kobieta uniosła swoje dłonie i położyła mu na ramionach. Złapał ja za nadgarstki.


- Pani Hinato, Obiecała pani być grzeczna, więc proszę być grzeczna.

- ROZUMIEMY SIĘ?? - mocno zaakcentował ostatnie słowa i ponownie zacisnął dłonie na jej pośladkach.
- Tak – wyszeptała kobieta, dysząc. Płonęła erotyzmem, roztapiała się pod dotykiem i wobec bliskości tego mężczyzny.



Ponownie zatopił swój ruchliwy język w jej ustach i zwiedzał je z przyjemnością kawałek po kawałku równocześnie szorując paznokciami skórę jej pośladków. Mężczyzna wciągał spragnioną rozkoszy kobietę w erotyczny taniec, z którego namiętność spływała przyjemnym płomieniem z ust do całego ciała potęgując wspólne pragnienia kochanków.
Kobieta objęła go mocno ramionami i odwzajemniając pocałunek, wpiła się w jego usta z namiętnością. Smakowali siebie nawzajem. Dziko i namiętnie Z każdą sekundą ich wzajemne pożądanie szybowało w górę jak rakieta. Dłonie kobiety zabłądziły pod marynarkę mężczyzny i zsunęły ją z ramion, i pozwoliły opaść na podłogę. Mężczyzna ponownie złapał ja za nadgarstki i odsunął stanowczo jej ręce.


- Pani Hinato, obiecała pani być grzeczna! Nie powinna pani robić takich rzeczy w miejscu pracy – szeptał jej do ucha ochrypłym głosem.



Trzymając ja mocno za nadgarstki, ucałował ja namiętnie. Następnie odsunął się i patrząc na nią, powiedział stanowczo niskim głosem.



– Jeśli jeszcze raz, pani to zrobi, to zwiąże pani ręce.
-Ale panie Uzumaki.. – zanim zdążyła powiedzieć cokolwiek więcej, dłoń mężczyzny zamknęła jej usta.
- Sięgnij dłońmi do mojego paska i rozepnij go – Rozkazał.
Kobieta zamarła na chwilę. Pośród dzikich żądzy, w jej umyśle pojawił się dziwny płomień. Nie była przyzwyczajona do bycia stroną uległą. W życiu, to ona rozdawała karty. To ona mówiła, a inni słuchali. Teraz było na odwrót. Była jak gazela w rękach lwa. Wielokrotnie fantazjowała o tym fascynującym ją mężczyźnie, ale w jej fantazjach wyglądało to trochę inaczej. Bardziej namiętnie i na równych falach.
Po chwili wahania kobieta spełniła posłusznie jego rozkaz. Pociągnęła za pasek zwolniła sprzączkę i powoli wyciągnęła pasek. Stanęła przed mężczyzną z trzymając pasek w dłoni i patrząc na niego wyzywająco.




-Podaj mi go!! – głos mężczyzny zabrzmiał bardzo dominująco.


Gdy to zrobiła, mężczyzna złapał ją za dłoń i przyciągnął mocno do siebie. Znowu całowali się namiętnie. Tak niespodziewanie jak zaczął, tak niespodziewanie, po chwili oderwał się i odsunął od niej. Oczy mu płonęły, a całe ciało wyrażało żądze


– Nie wiem, co pani sobie wyobrażała, pani Hinato ,prowokacje.. Uwielbiam te nasze spotkania. Ukryta namiętność, sygnały pożądania, tajemnicze podteksty. Już jakiś czas temu zainteresowała mnie pani jako kobieta. Ma pani nad wyraz silną osobowość, jak na kobietę, a wszystko to w ładnej, bardzo kuszącej oprawie. Zdecydowałem, że dzisiaj pociągnę dalej i wprowadzę naszą relacje na nowe nieznane wody.


Zatrzymał się przed nią.



- Nie sądzę żebyś chciała mi odmówić – powiedział stanowczo a jego twarz wykrzywił złowieszczy uśmiech.
- Nie, panie Uzumaki ale.. – zaczęła niepewnie.
- Ciii… Maleńka nie przerywaj. – mężczyzna obchodząc ją w kółko, mówił spokojnie.

- Oczywiście, oboje zdawaliśmy sobie sprawę z tego, jakie podteksty płyną w naszych rozmowach i oboje chcieliśmy dojść do chwili, w której tutaj, teraz się znajdujemy. Wiem, że prowokowała mnie pani świadomie, a ja świadomie podjąłem grę. Bardzo dobrze widziałem te subtelne przechadzki po gabinecie, bardzo wieloznaczne odpowiedzi zaplatanie kosmyków włosów. Właśnie te sygnały doprowadziły mnie i panią do tej chwili i poprowadzę panią dalej Pani Hinato.
- Panie Uzumaki – powiedziała kobieta – ale jesteśmy w pracy, nie powinniśmy..
- Tak ma pani racje.. Nie powinniśmy nawet myśleć o tym, ale jesteśmy tutaj. A skoro to pani gabinet.. musi się pani zachowywać bardzo cicho. Niezależnie od tego jak pani będzie dobrze.


Mężczyzna nie pytając o nic, przeszedł za nią stanął przodem do jej pleców i położył dłonie na jej ramionach. Nacisnął jej na ramiona i począł pochylać ją do przodu. Wiedziona instynktem obronnym oparła się w połowie, wtedy mężczyzna przysunął usta do jej ucha – Zaufaj mi - szepnął miękko i zmysłowo. Wzięła głęboki oddech i pomimo obaw o uderzenie pasem po jej pośladkach pochyliła się posłusznie.  


- Wyciągnij prawą rękę do tyłu – głos zabrzmiał stanowczo i dominująco.


Kobieta zawahała się , chciał jej związać ręce. Pomimo silnego podniecenia, jej ciało zadrżało. Mrowiący strach uświadamiał ją z każdą chwilą, że przecież tak naprawdę, nie znała tego mężczyzny. Pomimo pragnień, które opanowały jej ciało i pożądania, aby zostać przez niego zaspokojoną, wciąż tak na dobrą sprawę, pozostawał dla niej obcym człowiekiem.
Hinata prowadzona niewidzialną siłą, która była silniejsza od jej blokad, posłusznie wyciągnęła prawą rękę do tyłu. Twarz miała całą czerwoną. Nie potrafiła jednak stwierdzić, czy ze strachu, czy z podniecenia, które z każda chwila coraz głośniej krzyczało w jej jaźni. 


- Wyciągnij lewą rękę do tyłu – powiedział i czekał.


W głowie kobiety minęła godzina, realnie trwało to kilka sekund, poczuła żądze, wysunęła lewą rękę posłusznie do tyłu. Po tym sprawy potoczyły się bardzo szybko. Nie mogła przypomnieć sobie wszystkiego co zaszło. Poczuła jak pas zaciska się na jej nadgarstkach, unieruchamiając je. Jak jej czarne majtki zsuwają się po jej udach. Poczuła sunąca za nimi, po jej skórze, męską dłoń. Słyszała odgłos dartej tkaniny. Gdy doszła do siebie siedziała na swoim fotelu. Miała rozdarta bluzkę aż do pępka. Jej piersi zostały obnażone, wystawione na południowe warszawskie słońce. Nogi miała skrępowane w kostkach i przywiązane do nóg jej fotela. Całości jej sytuacji dopełniała naga kobiecość, która już pokazała swoją wilgocią, co naprawdę działo się w jej wnętrzu. Mężczyzna przechadzał powoli przyglądając się jej zmysłowym wzrokiem. W obu jego głowach totalnie buzowało. Usiłował znaleźć słowa by ją opisać, od zawsze widział w niej niesamowicie atrakcyjną kobietę, niemalże piękność ale w takiej pozycji wydała mu się prawdziwą boginią. Była niesamowicie kobieca, fantastycznie kusząca. Oszałamiała fantastycznym sex appealem dojrzałej kobiety. Zastanawiał się, jak udało mu się tak długo zachować przy niej wstrzemięźliwość. Od dawna miał na nią, wielką ochotę i wizje pięknej pani Hinaty spędzały mu sen z powiek i wypełniały samotne chwile.
Stanął frontalnie naprzeciw niej. Od dłuższego czasu czuł ogarniające go podniecenie, które nagle runęło na niego uporczywym, pulsującym domaganiem się spełnienia. Widok jej bezbronnej, skrepowanej, ale bardzo chętniej na pociągniecie go do dalszej rundy ich niebezpiecznej gry, sprawił. że zapragnął jej z nieznaną dotąd gwałtownością. Dłonie mężczyzny płonęły by pieścić i odkrywać tajemnice rozkoszy jej ciała. Pragnął wniknąć w nią językiem i poznać jej smak, zagłębić się w nią swoją męskością i dać jej prawdziwą rozkosz. Mężczyzna czuł zapach jej perfum, widział błyszczące kropelki potu na jej gładkiej skórze. Miała piękne, wielkie piersi. Wielkie brązowe brodawki, nabiegle krwią sutki kontrastowały z jej skorą. Mężczyzna jadąc w dół wzrokiem dostrzegł wilgoć na jej nagich wargach sromowych. Wiedział, że jest gotowa na wszystko, Ostatnim wysiłkiem woli hamował się, aby nie posiąść jej, nawet nie pytając.
Kobieta cały czas była mocno podniecona. Od mężczyzny bił zwierzęcy instynkt. Czuła, że tonie w błękicie jego oczu. Serce biło jej jak młotem. Jak zahipnotyzowana patrzyła jak zbliża się do niej pewnym wolnym krokiem. Twarz ją paliła od podniecenia, gdy czuła jego dłonie masowały jej wielkie piersi. Jego ciepłe, silne palce bezlitośnie torturowały jej wielkie atrybuty kobiecości. Raz po razie zaciskały się, wykręcały i pociągały za jej sutki. Był delikatny, ale dominujący. Miał silne, ciepłe dłonie. Czuł, jak przyjemne uczucie przelewa się przez jej skórę, jak wchodzi w nią coraz głębiej i opanowuje coraz bardziej jej ciało. Wraz z naporem intensywności pieszczot, strach kobiety znikał. Jej ograniczenia ruchowe, niezdolność do obrony sprawiały że zaakceptowała w swojej głowie, swoją pasywna rolę. Oddała się przyjemnej rozkoszy jaką mężczyzna, poprzez swój dotyk, napełniał jej ciało. Gdzieś w głębi duszy zdawała sobie sprawę, że dokładnie tego potrzebowała. Szoku emocji i mocnych doznań dla ciała. Jej ciało przebiegł gwałtowny dreszcz, gdy pomiędzy udami, w swojej wilgotnej, wołającej o rozkosz kobiecości, poczuła wirujący palec. Mężczyzna trafił idealnie w guzik w jej wnętrzu. Muskał go mocno, ale z wyczuciem i niesamowita precyzją. Jej spragnione ciało opanowywała rozkosz. Robiła to w szalonym tempie. Czuła jak, spirala rozkoszy wychodzi z jej tajemniczego punktu i płynie do jej umysłu, po drodze zahaczając o wszystkie ośrodki w ciele, które pobudzane, budziły ciemna stronę jej natury. Spirala koloru złotego pędziła przez jej ciało niczym meteor po niebie. Zatańczyła w jej podbrzuszu roznosząc i lokując tam przyjemne ciepło, które natychmiast zaczęło mocno mrowić. Sunęła wzdłuż kręgosłupa, a jej rozkoszne ciepło przenikało do zakończeń nerwowych, które niosły je do wszystkich zakątków, jej nakręconego podnieceniem ciała. Nie wiedziała zupełnie co się z nią dzieje, w gardle jej zaschło, oddech stał się płytki i szybki. Jej spojrzenie powędrowało ku prężącej się męskości, której wzwód doskonale był widoczny pod wypukłością spodni mężczyzny. Hinata poczuła przemożną chęć dotknięcia jej, sięgnięcia po nią ręką. Zapragnęła poczuć ją głęboko w sobie. Zamknęła oczy, ciężko oddychając i próbując opanować drżenie. W końcu przechyliła głowę na bok i zębami sięgnęła do rozporka spodni mężczyzny….

     Leżała zmęczona na fotelu, jej wyczerpane rozdygotane ciało pławiło się w popołudniowym warszawskim słońcu. Pamiętała to uczucie, jak wszedł w nią. Jak jego męskość i jej kobiecość zatraciły się we wspólnym tańcu który spoił ich wspólną namiętność. Oboje tego pragnęli i nie chcieli się temu oprzeć. Pamiętała jak mężczyzna wlewał w nią żar swojego pożądania z każdym mocnym pchnięciem, a ona najwyższym wysiłkiem powstrzymywała swoje krzyki. Wspominała, jak szczytowała, a jej ciało przechodziły dreszcze rozkoszy, Jeszcze czuła, jak jej cudownie pogrążonym w przyjemności ciałem wstrząsały spazmy, gdy straciła nad nim resztki kontroli. Półprzytomna, wyczerpana rozejrzała się po gabinecie, w którym pracowała. Od dzisiaj to miejsce już nigdy nie będzie takie samo. Od dzisiaj przy każdym wejściu do gabinetu, w jej głowie będzie buzować wspomnienie, które jak ciężka kropla poleci z jej głowy, przez cale ciało i osiądzie w ośrodku jej namiętności.



0 komentarze:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

Archiwum bloga

Obserwatorzy